4/8/2008 - sonsuzluk
Her şey o kadar güzeldi ki seninle… Bir araya geldiğimizde kahkahalarımız çınlatırdı ortalığı, dertleştiğimizde, ağlaştığımızda, bazen cümle kurmamıza bile gerek kalmadan anlardık ne demek istediğimizi. Başım ne zaman sıkışsa, ne zaman ihtiyacım olsa bilirdim hemen yanı başımda olduğunu. Bazen kendi derdini unutur beni dinlerdin. Hüzünlü anlarımda beni güldürmeye çalışırdın… O kadar çok o kadar sonsuz özledim ki seni tıpkı sen gibi sonsuzluk oldu özlemlerim. Yanımda olsan sarılsam sana öpsem doyasıya… Güzel yüzlüm hayat çaldı seni benden yerinde doldurulmaz bir boşluk bırakarak… O boşluğa bakıp bakıp ağlıyorum şimdi sensiz o kadar eksiğim ki… Ne hayaller kurardık çocuklarımız bile dost olucaktı bizim, hiç kopmayacaktık birbirimizden. Şimdi kurduğumuz hayaller o kadar uzak ki… Bir oyundayım sanki.. Yok yok bu bir şaka sen çıkıp gelivericeksin bir gün gülüceksin hepimizin haline ne olur böyle olsun çık gel bi gün kandırdım sizi de olur mu ?.. Çok özledim çok… Hani bi şarkımız vardı birbirimize söylediğimiz. Zor zamanlarımızda, birbirimizden uzak olduğumuzda bu şarkıyı söylerdik birbirimize “ Hayır sen hiç korkma, yarın senin yanında, yeniden koş yollarda DURMA DURMA!” avaz avaz üzüldüklerimize inat söylerdik bu şarkıyı. Daha birlikte yürüyeceğimiz çok uzun bi yol vardı be meleğim. Şimdi sensiz avaz avaz olamasa da cılız bir sesle söylüyorum bu şarkıyı herseferinde seni anarak yollarda yalnız yürüyorum, senin yanımda var olduğunun hayaliyle gözümü kapadığımda birlikte olduğumuzu görerek… Yoksa yapamam sensiz o kadar zor ki her şey…. Dün annenin yanındaydım resimlerine baktık ağlaştık karşılıklı. Sanki odandan çıkıp yanımıza gelicekmişsin hissini hiç bi zaman üzerimden atamayacağım sanırım. Kafamı kaldırdığımda karşımda, odana gittiğimde orada görücekmişim gibi… Keşke öyle olsa keşke… Geçen yıl doğum günümde yanımda olamamıştın da seneye söz yanındayım demiştin. Ama sözünü tutamadın. Ve ben bu sene o mesajına bakıp bakıp ağladım, niye yanımda yoksun diye… Böyle durumlarda hayat durur sanırdım ben. Güneş doğmaz kuşlar ötmez, nefes almak imkansızlaşır. Öyle olmuyormuş hayat devam ediyormuş insanın içini yaka yaka hemde… Öğrendim… Şimdi bıraktıklarına bakıyorum, alışmak zor geliyor kabullenemiyorum hala evet sen gideli tam 8 ay 4 gün oldu değil 8 ay yıllar geçse bile senin dostluğun senin sevgin içimde artmaya devam edecek… SENİ ÇOK SEVİYORUM MELEĞİM…
|